(آخرین سطر گریه)

تيغ كاشان را ديدم

هنوز خون مي ريخت

از رگ هاي وطن

و اميركبير

چون ذرّه

بر ضريح خورشيد

مي گريست

...............

بهمن نشاطی

هق هق در  باغ و

فین در پاشويه ي حمّام

بيشتر بيشتر!

فین ، فین!

آقا،امیرکبیر را همبن جا کشتند؟

بهمن نشاطي

ما كشور شعر وبلبل و گل داريم

بر روي تمام رودها ، پل داريم

كالاي برادران چيني به كنار ـ

توليدي جنس هاي بنجل داريم

بهمن نشاطي

به خواب نرفته اند درختان

قبض روح شده اند

از اين سرما

كه چون عزراييل

به جان باغ افتاد

آه ، بهار كي

در صور مي دمد؟

بهمن نشاطي

  آرام به روی شاخه، پروانه نشست:

  ای گل که لباس کهنه بر تن داری

  شادا که بهار دوره گرد آمده است

  تنها به قدر ديدنت زيباست

  دنيا

  اگر جاي تماشاست

     بهمن نشاطی

سروم و تمام قد

پيشت ايستاده ام

عضو كوچكي از اين بهار ساده ام

قنديل هاي اشك

در چشم انتظار

اين بار هم بهار...

هرچه گفتند همه پرت وپلاست

تو فقط مي داني

خانه ي دوست كجاست

بهمن نشاطي

تا همیشه و در اوج هاست

نام آبي خلیج فارس

بر سر زبان موج هاست

تو نگین نیلی وطن

تا ابد

دور از تو دست اهرمن!

نام تو خلیج تا همیشه فارس

چشم دشمن تو کور!

تا ابد دلش پر از هراس!

بی خودی طمع ـ

در خلیج فارس می کنید

اي سگان كه ياوه پارس مي كنيد

كاشكي عصاي معجزه تو را شبيه نيل ...

در تو غرق مي شدند

دشمنان به هر دليل

.......................

بهمن نشاطي

وامدار عطر پاک اوست

گل ، تمام عمر را

سینه چاک اوست

بهمن نشاطی

راهِ دین می زد

آه،ازآن كفرِ زلفت

گاه گاهي كه كمين مي زد

بهمن نشاطي

"سیب دندان زده از دست تو افتاد زمین

و تو رفتی و هنوز..."

همه ی قصه ی ما بود همین!

بهمن نشاطی